PARK NARODOWY KRUGERA
O RPA mówi się, że jest to "diamentem Afryki" bądź też "całym światem w jednym kraju". Mimo obiegowej opinii że jest to kraj niebezpieczny, stosując się do obowiązujących na miejscu reguł, jest to wymarzone miejsce dla turystów.

W 1898 roku prezydent Republiki Południowoafrykańskiej Paul Kruger założył Park Krugera, jeden z pierwszych rezerwatów dzikiej przyrody w Afryce. Początkowo był to rezerwat Sabie, obejmujący tereny pomiędzy rzekami Sabie i Krokodile. Rząd stopniowo rozszerzał chronione terytorium, aż powstał obecny, zajmujący prawie 3 miliony hektarów jeden z najsłynniejszych rezerwatów Afryki: Kruger National Park.
Kruger National Park jest największym rezerwatem przyrody w Południowej Afryce. Jego długość z północy na południe to 350 km, a ze wschodu na zachód - 60 km. Park położony jest w północno-wschodniej części RPA wzdłuż granicy z Mozambikiem. Granica północna to Zimbabwe oraz rzeka Limpopo. Po kilku latach rozmów rządy RPA, Mozambiku i Zimbabwe doszły do porozumienia, których efektem było stworzenie w 2007 r. Great Limpopo Transfrontier National Park. W jego skład wchodzą: Limpopo National Park w Mozambiku, Kruger National Park w RPA oraz Gonarezhou National Park, Manjinji Pan Sanctuary i Malipati Safari Area w Zimbabwe. W ten sposób rozdzielony sztucznie granicami teren stał się z powrotem jedną całością.
Park Krugera jest najbardziej zróżnicowanym spośród wszystkich parków afrykańskich pod względem ilości zamieszkujących tu gatunków. Są to między innymi: Wielka Piątka (lwy, leopardy, słonie, bawoły, czarne nosorożce), a także lamparty, żyrafy, hipopotamy, wiele gatunków antylop i małp, guźce, zebry, białe nosorożce, serwale i wiele innych mniejszych zwierzątek, ptaków, płazów, gadów, ryb i owadów. W Parku Krugera występuje więcej gatunków flory i fauny niż we wszystkich innych parkach w RPA. Jest tam ok. 336 gatunków drzew, 49 gatunków ryb, 34 gatunków płazów, 114 gatunków gadów, 507 gatunków ptaków i 140 ssaków. Wśród nich ok. 8000 słoni i 600 białych nosorożców.
Krajobraz parku jest bardzo zróżnicowany - mamy tu góry Lebombo, liczne rzeki, afrykański busz, sawanny, lasy, zaczątki lasów tropikalnych. Dla turystów odwiedzających park, przygotowanych zostało kilka kempingów, które są bardzo wygodne i dobrze wyposażone. W gęstych lasach rosną akacje, figowce oraz pięknie kwitnące czerwono-pomarańczowe drzewa koralowe. Na pozostałych terenach znajdują się rozległe trawiaste połacie, na których wyrastają cierniste akacje, leadwood i drzewa amarula, którego owoce są przysmakiem słoni. Likier z ich owoców jest najbardziej znanym afrykańskim alkoholem.
Na terenie rezerwatu funkcjonuje 12 ośrodków noclegowych, przypominających małe osady i kilka mniejszych tzw. bushveld camps. Na wyprawę wyruszamy w otwartych samochodach 4X4 po szosach przecinających park. Niestety samochodów nie można opuszczać, więc obserwujemy krajobrazy i robimy zdjęcia z auta. Kierowcy pełnią rolę przewodników, a w międzyczasie jako doświadczeni tropiciele opowiadają nam o zwyczajach zwierząt. W tropieniu pomagają aktualizowane na bieżąco tablice z miejscami przebywania dzikiej zwierzyny, które możemy znaleźć w obozach parku. Po zmroku, w świetle reflektorów atrakcją jest obserwowanie zwierząt w czasie polowania. Cichy za dnia busz podczas nocy ożywa licznymi odgłosami zwierząt, co wyostrza nasze zmysły i wywołuje dreszczyk emocji. Wspaniałych przeżyć dostarcza także czas spędzony przy wodopojach na obserwacji całych stad antylop, a także ptaków w specjalnie przygotowanych kryjówkach umożliwiających ich podglądanie.
Jazda po dzikich bezdrożach oraz spotkania ze zwierzętami nie pozostawiają złudzeń, że to najprawdziwsza Afryka. Pomimo że Park Krugera znajduje się "na drugim krańcu świata", to warto go odwiedzić, ponieważ bogactwem fauny przewyższa inne afrykańskie parki. Najlepszy termin na foto-safari to okres od maja do sierpnia, gdyż panuje wtedy pora sucha i łatwiej wypatrzyć zwierzęta w skąpej roślinności.